یلدا چیست

بسمه تعالی یلدا چیست؟ شب یلدا یکی از ایامی است که از دیر باز در بین ایرانیان گرامی داششته می شد . این سنت که بر گرفته از دانش ایرانیان با ستان است که بعد از اینکه ایرانیان دین مبین اسلام را پذیرفتند و اسلام نیز به سنت ایرانیان باستان احترام گذاشته و آنان را پذیرفتند . ایرانیان همچنان این سنت را در بین خودشان حفظ کردند . و به همین مناسبت نگاهی گذرا به تاریخچه این شب می پردازیم شب یلدا و جشن هایی که در این شب برگزار می شود، یک سنت باستانی است از زمانهای گذشته تا به امروز در میان ایرانیان مرسوم بوده است. شب یلدا این شب به زمان بین غروب آفتاب از 30 آذر (آخرین روز پاییز) تا طلوع آفتاب در اول ماه دی (نخستین روز زمستان) اطلاق می شود. ایرانیان و بسیاری از دیگر اقوام شب یلدا را جشن می گیرند. این شب در نیم کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن زمان به بعد طول روز بیش تر و طول شب کوتاه تر می شود. نام واژهٔ یلدا ریشهٔ سریانی دارد و به معنای ولادت و تولد است. منظور از تولد، ولادت خورشید (مهر/میترا) است. رومیان آن را ناتالیس آنایکتوس یعنی روز تولد مهر شکست ناپذیر می نامند. ابوریحان بیرونی از این جشن با نام میلاد اکبر نام برده و منظور از آن را میلاد خورشید دانسته است. تاریخچه جشن یلدا و جشن هایی که در این شب برگزار می شود، یک سنت باستانی است. مردم روزگاران دور و گذشته، که کشاورزی، بنیان زندگی آنان را تشکیل می داد و در طول سال با سپری شدن فصل ها و تضادهای طبیعی خوی داشتند، بر اثر تجربه و گذشت زمان توانستند کارها و فعالیت های خود را با گردش خورشید و تغییر فصول و بلندی و کوتاهی روز و شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان تنظیم کنند. آنان ملاحظه می کردند که در بعضی ایام و فصول روزها بسیار بلند می شود و در نتیجه در آن روزها، از روشنی و نور خورشید بیشتر می توانستند استفاده کنند. این اعتقاد پدید آمد که نور و روشنایی و تابش خورشید نماد نیک و موافق بوده و با تاریکی و ظلمت شب در نبرد و کشمکش اند. مردم دوران باستان و از جمله اقوام آریایی، از هند و ایرانی - هند و اروپایی، دریافتند که کوتاه ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب ها کوتاهتر می شوند، از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند. بدین سان در دوران کهن فرهنگ اوستایی، سال با فصل سرد شروع می شد و در اوستا، واژه Sareda, Saredha «سَرِدَ» یا «سَرِذَ» که مفهوم «سال» را افاده می کند، خود به معنای «سرد» است و این به معنی بشارت پیروزی اورمزد بر اهریمن و روشنی بر تاریکی است. در آثارالباقیه ابوریحان بیرونی، ص 255، از روز اول دی ماه، با عنوان خور نیز یاد شده است و در قانون مسعودی نسخه موزه بریتانیا در لندن، «خُره روز» ثبت شده، اگرچه در برخی منابع دیگر «خرم روز» نامیده شده است. در برهان قاطع ذیل واژه «یلدا» چنین آمده است: یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز است که اول جَدی و آخر قوس باشد و آن درازترین شب هاست در تمام سال و در آن شب و یا نزدیک به آن شب، آفتاب به برج جدی تحویل می کند و گویند آن شب به غایت شوم و نامبارک می باشد و بعضی گفته اند شب یلدا یازدهم جدی است. در همین راستا و برای اینکه این سنت خوب و پذیرفته شده در بین خانواده های ایرانی، این مر کز هم در این غافله شرکت کرده و نو نهالان امروز که در اصل وارثان و جامعه داران و جامعه سازان آینده این مرز بوم خواهند بود را با این سنت آشنا نماید و تا این سنت و راه رسم همچنان پایدار بماند .جشنی را در این مکان بر گزار نمود. مر کز پیش دبستانی غیر دولتی با رویکرد قرآنی «باغ قرآن» با همکار ی مؤسسه دارالقرآن که در بخش طرح شمیم وحی که با نو نهالان 4 تا 6 سال را تحت پوشش قرار می دهد . این جشن در بین نونهالان طرح شمیم وحی نیز اجرا شد . امیداست خانواده های ایرانیان ضمن رعایت اخلاق اسلامی ، با اجرای چنین مراسمات و رسوماتی در زندگی روز مره اشن از یک نشاط معنوی برخوردار بوده و همیشه از این روحیه معنوی استفاده نمایند .