تبریک

بسم الله الرحمن الرحیم : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ(النساء/59) در استانه ولادت با سعادت هشتمین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت حضرت علی بن موسی (ع) . ضمن تبریک این ولادت مبارک به عموم مسلمین جهان بویژه شعیان آن حضرت و علی الخصوص اهالی خراسان که افتخار همجواری با آن حضرت را دارد . به صورت گذرا و فهرست وار زندگی بر پرکت آن حضرا را نگاهی کوتاه خواهیم داشت . باستناد آیه شریفه فوق اطاعت از ائمه اطهار (ع) لازم بوده و طبق همین آیه خداوند تبارک وتعالی امورات زندگی بشر را به خصوص مسلمانان را به این بزرگواران سپرده است . که در طول تاریخهمواره انسانها را به صراط مستقیم هدایت فرمودند ولادت حضرت امام رضا علیه السلام هشتمین پیشوای شیعیان ،فرزند حضرت امام کاظم(ع) و نجمه خاتون است که در مدینه منوّره ولادت یافت. اسم مبارک آن حضرت علی، کنیه‌اش ابوالحسن و ملقب به رضا است. حضرت موسی بن جعفر (ع) امام هفتم در دوران زندگی‌اش بارها آن حضرت را به عنوان وصی و خلیفه خود و امام بعد از خود به مردم معرفی می‌فرمود. از حضرت رضا علیه‌السلام معجزات و کرامات فراوانی در تاریخ ثبت شده است. زادروزآ ن حضرت را پنجشنبه یا جمعه ۱۱ ذی‌القعده، یاذی‌الحجه و یا ربیع الاول سال ۱۴۸ یا ۱۵۳ق نقل کرده‌اند.[۵] کلینی سال تولدش را ۱۴۸ق نقل کرده. بیشتر علماء و مورخین با کلینی هم عقیده‌اند. علی بن موسی بن جعفر(ع) معروف به امام رضا (۱۴۸–۲۰۳ق) (ع)هشتمین امام شیعه اثناعشری است .. امام رضا(ع) ۲۰ سال امامت را بر عهده داشت.مأمون عباسی او را به اجبار به خراسان آورد و به اکراه، ولیعهد خویش کرد. حدیث سلسلة الذهب که در نیشابور از ایشان نقل شده معروف است. مأمون میان وی و بزرگان دیگر ادیان و مذاهب جلسات مناظره‌ تشکیل می‌داد که سبب شد همگی به برتری و دانش او اقرار کنند. آن حضرت در طوس به دست مأمون به شهادت رسید. حرم آن حضرت در مشهد بوده و ملجا وزیارتگاه مسلمانان است. علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب(ع)، کنیه‌اش، ابوالحسن و مشهورترین لقبش رضا است. برخی منابع گفته‌اند مأمون لقب رضا را به او داد؛ ولی در روایتی از امام جواد(ع) آمده است که این لقب از سوی خداوند به پدرش داده شده است. صابر، رضی و وفی از دیگر القاب آن حضرت است. آن حضرت به عالم آل محمد نیز شهرت دارد. نقل شده است که امام کاظم(ع) به فرزندانش می‌گفت: «برادر شما علی بن موسی، عالم آل محمد است.» فضائل امام رضا (ع)دارای اخلاقی بسیار نیکو بود؛ به‌طوری که دوست و دشمن به فضیلت و مکارم اخلاق او اقرار داشتند. امام از ذوق سرشاری برخوردار بود و گاهی مطالب عمیق و مفیدی را در قالب شعرهای نغز و شیرینبیان می‌فرمود. دعوت مامون از امام به سوی مرو پس از مرگ هارون ، فرزندش مامون با برادر خود امین به مخالفت برخاست و سرانجام او را کشت و خود بر اریکه خلافت تکیه زد. پس از مرگ امین، آشفتگی اوضاع کشور سبب شد از هر گوشه و کناری، گروهی قیام کنند. مامون برای آرام‌کردن اوضاع، چاره‌ای ندید جز اینکه از نفوذ معنوی حضرت رضا (ع) استفاده کند. پس امام را به مقرّ حکومتش مرو دعوت کرد. امام چندین بار از رفتن به مرو عذر خواست ولی مامون نپذیرفت. لذا پس از وداع با قبر مطهّر جدشان ،رسول الله، و اهل بیت خود به طرف مکّه حرکت کرد و پس از وداع با خانه خدا به طرف خراسانرهسپار شد. از حضرت رضا علیه السلام در راه مکه به خراسان مخصوصاً در شهر نیشابورمعجزات بسیاری دیده شد و سخنان آموزنده ای در تاریخ به ثبت رسید که از مهمترین آنها حدیث معروف سلسله الذهب است که در نیشابور ایراد فرمود. مأمورین مأمون، امام رضا(ع)را از نیشابور به طرف طوس حرکت دادند و از نواحی ده‌سرخ و رباط سعد گذشتند و به سنابادوارد کردند. حضرت در سناباد جای قبر مطهّر خود را نشان دادند و پس از اقامتی کوتاه از سرخس به مرو ،مقرّ حکومت مأمون، رفتند. شهادت حضرت رضا (ع) در هر فرصتی، مأمون را نصیحت و موعظه می‌فرمود، امّا او تا می‌توانست بر امام حسد می‌ورزید و در صدد تحقیر امام برمی آمد و به هرحیله و نیرنگ ، مقاصد شوم و شیطانی خود را دنبال می‌کرد تا سرانجام تصمیم گرفت امام را مسموم کند و او را که مانع بزرگی بر سیاست‌ها و دنیاطلبی‌اش بود، از میان بردارد. شهادت حضرت امام رضا (ع) به دست مأمون از صدر اسلام برای اهل حدیث مسلم و معلوم بود و حتی به تصریح رسول خدا و امیرالمؤمنین و امام صادق(ع) در تاریخ ثبت شده بود؛ خود آن حضرت نیز بارها از شهادت خود خبر می‌داد و حتی قاتل خود را مشخّص و جای قبر خود را معیّن می‌فرمود. پس از شهادت پس از شهادت، بدن مقدّس امام را جلوتر از قبر هارون الرشید دفن کردند. قبر مطهر امام رضا (ع) از آن زمان تا امروز زیارتگاه مسلمین و شیعیان جهان است. برای زیارت امام از ائمه اطهار ثواب‌های فراوانی نقل شده است و از آن روضه منوره، معجزات و کرامات بی شماری به وقوع پیوسته است. حضرت امام رضا (ع) یک فرزند بیشتر نداشت که حضرت جواد (ع) بود؛ ولی براداران زیادی داشت از جمله زید بن موسی که علیه مأمون قیام کرد.