آستان بندگی

بسم الله الرحمن الرحیم آستان بندگی يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ماه مبارک رمضان که در آستانه آن هستیم یکی از ماههای شریف سال ست و یکی از نشانه رحمت خداوند تبارک و تعالی است زیرا که خداوند این ماه را برای بندگان خود قرار داده است تا اینکه اگر در طول سال فردی در اثر لغزشها مرتکب معصیتی شده باشد ، خداوند به برکت این ماه آن فرد را مورد عفو و رحمت قرار دهد . همانگونه که در آیه شریفه بالا خداوند می فرماید : اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد روزه بر شما مقرر شده است همان گونه كه بر كسانى كه پيش از شما [بودند] مقرر شده بود باشد كه پرهيزگارى كنيد .نکاتی در این آیه وجود دارد از جمله اینکه :  روزه بر ای مسلمانان مقرر شده است و لذا از واجبات الزامی در دین مبین اسلام است کما اینکه یکی از فروعات دین نیز روزه است  در آیه اشاره شده است که برای افراد قبل از اسلام نیز بوده است شاید این مطلب نشان از اهمیت روزه برای انسان از ابعاد مختلف باشد زیرا که برای همه امتها مقرر شده است .  در پایان از فعل «لعلّ» استفاده شده می فرماید باشد که پر هیز کار باشید یکی از ابعاد مهم روزه همانا با تقوا شدن است زیرا که این تقوی است که انسانها را از منجلاب فساد و تباهی نجات می دهد و انسان را به سعادت ابدی می رساند  در روایتی از پیامبر اکرم«صلی الله علیه و آله و سلم» وارد شده است که:  إِنَّ لِرَبِّكُمْ فِي أَيَّامِ دَهْرِكُمْ نَفَحَاتٍ أَلَا فَتَعَرَّضُوا لَهَا خداوند متعال گاهی فرصت‌هایی را ـ و به تعبیر روایت نسیم‌هایی را ـ در زندگی انسان قرار می‌دهد که انسان بایستی خود را در معرض این نسیم‌ها قرار دهد و الاّ خسارتی می‌بیند که به آسانی قابل جبران نیست. یکی از این فرصت‌های مبارک، روزها و شب‌های ماه مبارک رمضان است. این فرصت به اندازه‌ای مقدّس و با برکت است که پيامبر اكرم«صلی الله علیه و آله و سلم»در مورد آن فرمودند: مردم، ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به شما رو كرده است، ماهى است كه پيش خدا بهترين ماه است و روزهايش بهترين روزها و شب‌هايش بهترين شب‌ها و ساعاتش بهترين ساعات. آن ماهى است كه در آن دعوت شديد به ميهمانى خدا و اهل كرامت خداييد در آن. نفس‌هاى شما در آن تسبيح است و خواب شما در آن عبادت است. ماه مبارک رمضان که در آن لیالی قدر قرار داده شده است و سرنوشت و تقدیر انسانها در چنین لیالی رقم می خورد . إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ماه مبارک رمضان، ماه بهار قرآن است « قال الباقر(علیه السلام): لِکُلِّ شَیْ‌ءٍ رَبِیعٌ وَ رَبِیعُ الْقُرْآنِ شَهْرُ رَمَضَان» ماه مبارک رمضان، ماه قرب است ماه گریز از خویشتن خویش و التجاء به پروردگار. این مقام قرب حق تعالی است که تمامی انبیاء الهی و هم بندگان مخلص خداوند آرزوی رسیدن به آن را داشتند: «وَ اَنِر اَبْصارَ قُلُوبِنا بِضیاء نَظَرِها اِلیکَ حتی تَخْرَقَ اَبْصارُ القلوب حُجُبَ النّورِ فَتَصِلَ الی مَعْدِنِ الَظَمَة...» «و چشمان دلمان را جلوه ای از عنایت خود روشن فرمای تا پرده های نور را بدرد و به سرچشمه عظمت برسد» این فرازی از مناجات تمامی ائمه معصومین سلام الله علیهم اجمعین است که با آن پروردگار خود را می خواندند و در مقام معرفة الله فانی می گشتند لذا وارد شدن در وادی فیض الهی لیاقت و شایستگی می خواهد. رمضان، هجرت درونی است برای سیر در دنیای باطن. برای مرور نفسانیات و اخلاقیات. رمضان دعوتی است معنوی و تو مهمان عرش خدایی. مگر نه اینکه مهمان باید به دلخواه صاحبخانه رفتار کند؟ مگر نه اینکه هر چه میزبان آورد باید تناول کرد و هر جا که او گفت آرمید؟ آثار و برکات روزه داری برای رسیدن به مقام قرب الهی، توجه به این نکته ضروری است که تنها اجتناب از مبطلات فقهی کافی نیست انچه در رساله های عملیه مراجع معظم تقلید آمده، شرایط صحت روزه است و روزه صحیح با روزه مقبول فاصله زیادی دارد . روزه صحیح ان است که قضا و کفاره را ساقط می کند اما روزه مقبول علاوه بر شرایط صحت روزه، به امور دیگری نیز نیازمند است. از جمله اینکه تمامی اعضا و جوارح انسان باید روزه باشند چشم او به نامحرم نگاه نکند. گوش او شنونده غنا و غیبت نباشند. زبان او گوینده غیبت و تهمت نباشد. روزه داری که با این امور همراه است اگر چه قضا و کفاره ندارد اما روزه ای نیست که پروردگار عالم آن را بپذیرد روزه نیست که وقتی روزه دار هنگام افطار می گوید: اللهم لک صمت. ملائکه گفته او را تصدیق کنند. علاوه برا ین انسان باید به جایی برسد که دل او نیز روزه باشد؛ یعنی غیر خدا را وارد آن نکند و تمام توجه انسان به ذات باری تعالی باشد. بهشت برای چنین روزه ای کم است؛ پاداش این روزه ذات خداوند متعال است و چه سعادتی بالاتر از این که چنین پاداشی نتیجه عمل انسان باشد و در تمام عالم وجود، تنها قلب انسان مومن است که ظرفیت چنین پاداشی را دارد. در حدیث قدسی چنین آمده: « الصَّوْمُ لی وَ أَنَا أَجْزی بِهِ« روزه برای من است، و من خود پاداش آن را می‌دهم. و معنای میهمانی خداوند تبارک و تعالی همین است رمضان ماه نهم از ماههای قمری اسلامی و شریفترین ماه و زمان نزول قران است .{بقره /185} ماه رمضان است که در آن قران نازل شده است در فضیلت و شرافت ماه مبارک رمضان همین بس که در میان ماه های قمری تنها ماهی است که خدای تبارک و تعالی نام آن را در کتاب شریف خود ذکر نموده و آن را ظرف زمانی نزول انزالی قرآن-که جزء بهترین هدایای الهی به جامعه بشریت است-معرفی فرموده است.در قرآن کریم راجع به این ماه عظیم چنین آمده است: شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ «ماه رمضان [همان ماه] است كه در آن قرآن فرو فرستاده شده است [كتابى ] كه مردم را راهبر و [متضمن] دلايل آشكار هدايت و [ميزان] تشخيص حق از باطل است پس هر كس از شما اين ماه را درك كند بايد آن را روزه بدارد و كسى كه بيمار يا در سفر است [بايد به شماره آن] تعدادى از روزهاى ديگر [را روزه بدارد] خدا براى شما آسانى مى‏ خواهد و براى شما دشوارى نمى‏ خواهد تا شماره [مقرر] را تكميل كنيد و خدا را به پاس آنكه رهنمونيتان كرده است به بزرگى بستاييد و باشد كه شكرگزارى كنيد» حال خداوند تبارک وتعالی چنین فرصتی به بندگان خود داده و با این همه فضایلی که در این ماه پربرکت قرار داده و ما را به میمهانی خود دعوت کرده باستناد آیه شریفه که می فرماید « ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ » ما هم وظیفه داریم تا از این فرصت استفاده کرده و نسبت به عفو وگذشت از لغزشهایمان از خدای مهربان تقاضا بکنیم و از سحر ها و افطا ر های این ماه پر فضیلت استفاده کنیم و خود را وارسته کرده تا بتوانیم به قرب الهی برسیم انشا الله الهم نور قلوبنا بالقران بیست چهارم اردیبهشت سال 1397 مصادف با بیست و هفتم شعبان المعظم 1439 بجنورد مؤسسه دارالقرآن عترت خراسان شمالی – محمد تقی رمضانزاده التماس دعا