کریمه اهل بیت

کریمه اهل بیت به منایسبت روز دهم ربیع الثانی ، که بنا بر قولی روز رحلت حضرت معصومه (س) ا ست ضمن عرض تسلیت رحلت این بانوی بزرگوار و کریمه اهل بیت به جامعه مسلمانان به بویژه شعیان و رهروان ولایت و امامت . به هیمن جهت نگتهی گذار ا به زندگانی این بانوی بزرگوار انداخته و تقدیم خانندگان محترم می نمائیم . امید آن داریم با این مختصر قدمی هر چند ناچیز جهت شناساندن اسوه های علم و عمل و ولایی برداشته باشیم انشاالله . نگاهی گذرا به زندگانی حضرت معصومه (س) در روز اول ذيقعده سال 173 هجری، در شهر مدينه چشم به جهان گشود. اين بانوی بزرگوار، از همان آغاز، در محيطی پرورش يافت كه پدر و مادر و فرزندان، همه به فضايل اخلاقی آراسته بودند. عبادت و زهد، پارسايی و تقوا، راستگويی و بردباری، استقامت در برابر ناملايمات، بخشندگی و پاكدامنی و نيز ياد خدا، از صفات برجسته اين خاندان پاك سيرت و نيكو سرشت به شمار می رفت. پس از آنكه پدر بزرگوار آن بانوی گرامي به شهادت رسيد، فرزند ارجمند آن امام، يعنی حضرت رضا (ع) عهده دار امر تعليم و تربيت خواهران و برادران خود شد و مخارج آنان را نيز بر عهده گرفت. در اثر توجهات زياد آن حضرت، هر يك از فرزندان امام كاظم (ع) به مقامی والا دست يافتند و زبانزد همگان گشتند. ابن صباغ ملكی در اين باره ميگويد: هر يك از فرزندان ابی الحسن موسی معروف به كاظم، فضيلتی مشهور دارد. بدون ترديد بعد از حضرت رضا (ع) در ميان فرزندان امام كاظم (ع)، حضرت معصومه (س) از نظر علمی و اخلاقی، والامقام ترين آنان است. اين حقيقت از اسامی، لقب ها، تعريف ها و توصيفاتی كه ائمه اطهار (ع) از ايشان نموده اند، آشكار است و اين حقيقت روشن می سازد كه ايشان نيز چون حضرت زينب (س) عالمه غير معلمه بوده است. حضرت فاطمه معصومه (س) مظهر فضايل و مقامات است. روايات معصومان (ع) فضيلت ها و مقامات بلندی را به آن حضرت نسبت می دهد. امام صادق (ع) در اين باره می فرمايند: آگاه باشيد كه برای خدا حرمی است و آن مكه است؛ و برای پيامبر خدا حرمی است و آن مدينه است. و براي اميرمؤمنان حرمی است و آن كوفه است. بدانيد كه حرم من و فرزندانم بعد از من، قم است. آگاه باشيد كه قم، كوفه كوچك ماست، بدانيد بهشت هشت دروازه دارد كه سه تای آن ها به سوی قم است. بانویی از فرزندان من به نام فاطمه، دختر موسی، در آن جا رحلت می كند كه با شفاعت او، همه شيعيان ما وارد بهشت می شوند. مقام علمی حضرت معصومه (س) حضرت معصومه (س) از جمله بانوان گرانقدر و والا مقام جهان تشيع است و مقام علمی بلندی دارد. نقل شده كه روزی جمعی از شيعيان، به قصد ديدار حضرت موسی بن جعفر (ع) و پرسيدن پرسش هايی از ايشان، به مدينه منوره مشرف شدند. چون امام كاظم (ع) در مسافرت بود، پرسش هاي خود را به حضرت معصومه (س) كه در آن هنگام كودكی خردسال بيش نبود، تحويل دادند. فردای آن روز برای بار ديگر به منزل امام رفتند، ولی هنوز ايشان از سفر برنگشته بود. پس به ناچار، پرسش های خود را باز خواستند تا در مسافرت بعدی به خدمت امام برسند، غافل از اين كه حضرت معصومه (س) جواب پرسش ها را نگاشته است. وقتی پاسخ ها را ملاحظه كردند، بسيار خوشحال شدند و پس از سپاسگزاری فراوان، شهر مدينه را ترك گفتند. از قضای روزگار در بين راه با امام موسي بن جعفر (ع) مواجه شده، ماجراي خويش را باز گفتند. وقتی امام پاسخ پرسش ها را مطالعه كردند، سه بار فرمود: پدرش فدايش. فضيلت زيارت دعا و زيارت، پر و بال گشودن از گوشه تنهايی تا اوج با خدا بودن است. دعا و زيارت، جامی است زلال از معنويت ناب دركام عطشناك زندگی؛ و زيارت حرم معصومه (س)، بارقه اميدی در فضای غبارآلود زمانه، فرياد روح مهجور در هنگامه غفلت و بی خبری، و نسيمی فرحناك و برخاسته از باغستان های بهشت است. زيارت مرقد فاطمه معصومه (س)، به انسان اعتماد به نفس می دهد، و او را از غرق شدن در گرداب نوميدی باز مي دارد و به تلاش بيشتر دعوت می كند. زيارت مزار با صفای كريمه اهل بيت (س)، سبب می شود كه زائر حرم، خود را نيازمند پروردگار ببيند، در برابر او خضوع كند، از مركب غرور و تكبر- كه سرچشمه تمامی بدبختی ها و سيه روزی هاست- فرو آيد و حضرت معصومه (س) را واسطه درگاه پروردگار عالميان قرار دهد. بر همين اساس است كه برای زيارت آن حضرت، پاداش بسيار بزرگي وعده داده شده و آن، ورود به بهشت است. در اين باره از امام جواد (ع) نقل شده كه فرمود: هر كس عمه ام را در قم زيارت كند، بهشت از آن اوست. برگزيدن شهر قم پس از آنكه حضرت معصومه (ع) به شهر ساوه رسيد، بيمار شد. چون توان رفتن به خراسان را در خود نديد، تصميم گرفت به قم برود. يكی از نويسندگان در اين باره كه چرا حضرت معصومه (س) شهر قم را برگزيد، می نويسد: بي ترديد مي توان گفت كه آن بانوی بزرگ، روی ملهم و آينده نگر داشت و با توجه به آينده قم و محوريتی كه بعدها برای اين سرزمين پيش مي آيد - محوريتی كه آرامگاه ايشان مركز آن خواهد بود - بدين ديار روی آورد. اين جريان به خوبی روشن می كند كه آن بانوی الهی، به آينده اسلام و موقعيت اين سرزمين توجه داشته و خود را با شتاب بدين سر زمين رسانده و محوريت و مركزيت آن را با مدفن خود پايه ريزی كرده است. امام رضا (ع) و لقب معصومه حضرت فاطمه معصومه (س) بانويي بهشتی، غرق در عبادت و نيايش، پيراسته از زشتي ها و شبنم معطر آفرينش است. شايد يكي از دلايل معصومه ناميدن اين بانو، آن باشد كه عصمت مادرش حضرت زهرا (س) در او تجلی يافته است. بر اساس پاره ای از روايات، اين لقب از سوی امام رضا (ع) به اين بانوی والامقام اسلام وارد شده است؛ چنان كه فقيه بلند انديش و سپيد سيرت شيعه، علامه مجلسی (ع) در اين باره مي گويد: امام رضا (ع) در جايی فرمود: هركس معصومه را در قم زيارت كند، مانند كسی است كه مرا زيارت كرده است. كريمه اهل بيت حضرت معصومه (س) در زبان دانشمندان و فقي هان گران قدر شيعه، به لقب كريمه اهل بيت ياد می شود. از ميان بانوان اهل بيت، اين نام زيبا تنها به آن حضرت اختصاص يافته است. بر اساس رويای صادق و صحيح نسب شناس گرانقدر، مرحوم آيت الله مرعشی نجفی، اين لقب از طرف امام صادق (ع) بر حضرت معصومه (س) اطلاق شده است. در اين رؤيا، امام صادق (ع) به آيت الله نجفي كه با دعا و راز و نياز، تلاش پيگيري را براي يافتن قبر مطهر حضرت زهرا (س) آغاز كرده خطاب فرمود: برتو باد به كريمه اهل بيت. محبت و مباهات حضرت معصومه (س) به امام هشتم مدت 25 سال تمام، حضرت رضا (ع) تنها فرزند نجمه خاتون بود. پس از يك ربع قرن انتظار، سرانجام ستاره ای تابان از دامان نجمه درخشيد كه هم سنگ امام هشتم (ع) بود و امام (ع) توانست والاترين عواطف انباشته شده و در سودای دلش را بر او نثار كند. بين حضرت معصومه و برادرش امام رضا (ع) عواطف سرشار و محبت شگفت انگيزی بود كه قلم از ترسيم آن عاجز است. در يكی از معجزات امام كاظم (ع) كه حضرت معصومه (ع) نيز نقشی دارد، هنگامي كه نصراني می پرسد: شما كه هستيد؟ می فرمايد: من معصومه، خواهر امام رضا (ع) هستم. اين تعبير، از محبت سرشار آن حضرت به برادر بزرگوارش امام رضا (ع) و نيز از مباهات ايشان به اين خواهر- برادری سرچشمه می گيرد. شيخ محمد تقي تُستری، در قاموس الرجال، حضرت معصومه (س) را به عنوان بانوي اسوه معرفی كرد و فضيلت وی را در ميان دختران و پسران حضرت موسی بن جعفر (ع)، غير از امام رضا (ع) بی نظير دانسته است. ايشان در اين زمينه چنين می نويسند: در ميان فرزندان امام كاظم (ع) با آن همه كثرتشان، بعد از امام رضا (ع) كسی هم شأن حضرت معصومه (س) نيست. بی گمان اين گونه اظهار نظرها و نگرش به شخصيت فاطمه دختر موسی بن جعفر (ع) بر برداشت هايی استوار است كه از متن و روايات وارده از ائمه اطهار (ع) به دست آمده است. اين روايت ها، مقام هايی را برای فاطمه معصومه (س) برشمرده اند؛ مقامی كه نظير آن، برای ديگر برادران و خواهران وی ذكر نكرده اند و به اين ترتيب، نام فاطمه معصومه (س) درشمار زنان برتر جهان قرار گرفته است. ماجرای حمله به کاروان حضرت معومه حضرت فاطمه معصومه (س) یک سال پس از ورود امام هشتم شیعیان به خراسان، برای زیارت ایشان از مدینه به مرو عزم سفر کرد اما همین که کاروان آن حضرت وارد ساوه شد، سربازان حکومت به کاروان حمله کرد و در این درگیری تمام اعضای کاروان، شهید یا متواری شدند. حضرت معصومه (س) هم همراه با دو کنیز، یک خادمه و سه نفر از خواهران خود به نام های فاطمه صغری، خدیجه خاتون و میمونه تنها ماندند. به ظاهر چون این افراد زن بود، ماموران حکومت آنها را به شهادت نرساندند. در همین موقع گروهی از شیعیان و دوستداران اهل بیت علیهم السلام که خبر ورود کاروان حضرت معصومه (س) را شنیده بودند، برای استقبال از ایشان به ساوا رفتند تا آنها را به قم دعوت کنند. اما زمانی به کاروان رسیدند که همه شهید یا متواری شده بودند. به این ترتیب حضرت معصومه (س) را که آن زمان حدود 28 ساله بود به شهر قم رساندند. حضرت معصومه (س) که از پدر بزرگوار خود، امام موسی کاظم (ع)، درباره شرافت و میهمان نوازی مردم قم بسیار شنیده بود، در این شهر توقف می کند. چون حوادث و مشکلاتی که پیش آمد سبب بیماری آن حضرت شد و قصد داشت پس از بهبود راهی خراسان شود. اما پس از ۱۷ روز در دهم ربیع الثانی سال ۲۰۱ قمری در این شهر از دنیا می رود. سرانجام در روز دهم ربيع الثانى و «بنا بر قولى دوازدهم ربع الثانى» سال ٢٠١ هجرى پيش از آن كه ديدگان مباركش به ديدار برادر روشن شود، در ديار غربت و با اندوه فراوان ديده از جهان فروبست و شيعيان را در ماتم خود به سوگ نشاند .مردم قم با تجليل فراوان پيكر پاكش را به سوى محل فعلى كه در آن روز بيرون شهر و به نام «باغ بابلان» معروف بود تشييع نمودند. همين كه قبر مهيا شد دراين كه چه كسى بدن مطهر آن حضرت را داخل قبر قرار دهد دچار مشكل شدند، كه ناگاه دو تن سواره كه نقاب به صورت داشتند از جانب قبله پيدا شدند و به سرعت نزديك آمدند و پس از خواندن نماز يكى از آن دو وارد قبر شد و ديگرى جسد پاك و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاك نهان سازد. آن دو نفر پس از پايان مراسم بدون آن كه با كسى سخن بگويند بر اسب هاى خود سوار و از محل دور شدند. بنا به گفته بعضي از علما به نظر مى رسد كه آن دو بزرگوار، دو حجت پروردگار: حضرت رضا (ع) و امام جواد (ع) باشند چرا كه معمولاً مراسم دفن بزرگان دين با حضور اوليا الهي انجام شده است. پس از دفن حضرت معصومه(س) موسى بن خزرج سايبانى از بوريا بر فراز قبر شريفش قرار داد تا اين كه حضرت زينب فرزند امام جواد(ع) به سال ٢٥٦ هجرى قمرى اولين گنبد را بر فراز قبر شريف عمه بزرگوارش بنا كرد و بدين سان تربت پاك آن بانوى بزرگوار اسلام قبله گاه قلوب ارادتمندان به اهلبيت (ع). و دارالشفاي دلسوختگان عاشق ولايت وامامت شد.